Quote of the day – 4

‘We can each define ambition and progress for ourselves. The goal is to work toward a world where expectations are not set by the stereotypes that hold us back, but by our personal passion, talents and interest.’ – Sheryl Sandberg

We moeten van alles, en dan wel zo goed mogelijk. Wanneer je nog op de basisschool zit moet je zo veel mogelijk vriendjes om zo op elk verjaardagsfeestje te mogen komen en natuurlijk moet je de grootste rol in de schoolmusical en het beste resultaat bij de cito toets. Wanneer je op de middelbare school terecht komt moet je ineens voldoen aan hele andere standaarden. Zo moet je ineens de meest dure kledinmerken dragen om er bij te horen, is hoge cijfers halen dan wel niet ‘cool’ maar wordt dat tegelijkertijd wel verwacht van je ouders en docenten, en moet je ondertussen toch zeker wel een bijbaan hebben, naast de muziekles en sportvereniging die je al bezoekt. En dan komt de studententijd, de tijd die gesymboliseerd wordt met vrijheid…Tenminste, dat zou het moeten zijn toch? De jaren voordat je begint te werken, lekker uit huis gaat en van feest naar feest gaat. Helaas, in werkelijkheid moet je de meest gave stageplekken zien te veroveren, de hoogst mogelijke cijfers halen, een bijbaan is daarbij ook verplicht omdat je anders de huur van je kamer en het collegegeld niet kunt betalen. Daarnaast moet je er ook nog voor zien te zorgen dat je niet al te veel studievertraging oploopt en moet je ook je vriendschappen niet laten verwateren. En daarna…daarna komt de tijd van werk waarin je zo snel mogelijk opslag moet krijgen, het huishouden moet bijhouden, regelmatig moet proberen het sporten weer op te pakken want dat buikje groeit anders wel heel hard. Mogelijk komen er kinderen bij kijken, en moet je als ouders ook de perfecte ouder proberen te zijn die volledig op één lijn zitten en in balans zijn.

Alles om de buitenwereld te laten zien dat je perfect zou zijn, dat je voldoet aan de maatstaven die de maatschappij neerzet voor ons. Maar brengt dit ons naar geluk? Maken al die verplichtingen ons uiteindelijk echt gelukkig, of zorgen ze vooral voor een gevoel het nooit goed genoeg te doen, om uiteindelijk te belanden in de ellende van een burn-out?

‘Dreaming is one thing, and working towards the dream is one thing, but working with expectatons in mind is very self-defeating.’ – Micheal Landon

Uiteindelijk gaat er niet om wat de maatschappij van jou verwacht, maar om wat jij wil bereiken. Dromen en streven is goed, maar wel vanuit een intrinsieke motivatie, en niet omdat anderen dat van jou verwachten. Op die manier zouden we als het ware een soort robot worden die ‘ja’ en ‘amen’ zeggen op alles wat anderen van ons vragen, zonder ook maar na te denken of dat wel realistisch is naast al het andere in ons leven. Totdat we ‘oververhit’ raken en niet meer verder kunnen.
Het is soms lastig zoeken naar wat goed is om te doen. Ergens is er een middenweg tussen alles wat we zelf willen, en wat de maatschappij van ons verwacht. Je kan namelijk niet geheel lak hebben aan dat wat we moeten bereiken, want we hebben als burger ook gewoon onze verplichtingen. Toch denk ik dat je in eerste instantie in je hoofd moet houden wat jij zelf wil, en niet wat anderen van je willen. In het leven gaat het uiteindelijk om jou. Jij verdiend het om gelukkig te worden, en op de tweede plek komen de verwachtingen van anderen die al dan niet in jouw plaatje passen.

Een beetje egocentrisme op zijn tijd is niet verkeerd, toch?

Van alles en nog wat #4

Jaaaaaaaaaaaah! Het is weer tijd voor een heel-veel-praten-maar-eigenlijk-niets-zeggen-blog. Heerlijk! En ik schrijf hem zeker ook omdat ik natuurlijk wel weer even moet komen vertellen dat ik weer helemaal terug ben hier! Ja, zoals je misschien gemerkt heb, heb ik een lange tijd mijn gezicht hier niet meer laten zien. En ik hoor je denken: ‘Waar hing je uit..?!’ Nou euh, overal en nergens. Eigenlijk kan ik je geen eenduidige reden geven waarom ik zo lang niet meer heb geschreven. Misschien gaat het er uiteindelijk ook helemaal niet om dat ik er een paar weken niet was, maar des te meer dat ik er nu wel weer ben..En dacht je juist omdat ik weg was: ‘Eindelijk rust..’ Dan tja, spijt dat me helemaal niet eigenlijk en kom ik met mijn grote glimlach gewoon die rust weer verstoren!

Nu wil ik jullie in gedachten even meenemen naar de wc bij mijn ouders thuis. Denk je een klein kamertje in, de muur vol witte tegels met een mooi grijs randje. Een klein wastafeltje met mini kraantje en wat anti-bacteriële handzeep.  Je gaat zitten omdat je zo onwijs nodig moet en dan pas heb je tijd om eens goed rond te kijken. Want op die prachtig witte tegels (met dat grijze randje) hangen allerlei krantenknipsels, posters en plaatjes met inspirerende (tenminste, dat is dan de bedoeling natuurlijk) teksten. In dit bericht vertelde ik al dat mijn oma op een zeker moment krom gelegen heeft van het lachen om het gedicht wat mijn moeder met zorg op de deur bevestigd had. Van dat soort teksten zijn er dus veel meer, en die wil ik graag met jullie delen! En als je dit leest, denk je dan in dat je op het toilet zit, misschien helpt het! Komt ie:

‘Oud’ *
De leeftijd van zestig heeft me ingehaald. Nu ben ik oud, want k krijg een uitnodiging voor de bejaardenclub van de kerk. Zal ik gaan? Mijn vrouw (62) heeft er geen zin in. Ik ga toch maar en word welkom geheten. Het is best gezellig. ‘Komt je vrouw niet mee?’, vragen een paar ‘oudjes’. ‘Nog niet’, zeg ik, ‘ze zit nog even in de ontkenningsfase.’ ‘Wat goed van jou dat jij wel komt’, hoor ik. ‘Ach’,antwoord ik, ‘het is eigenbelang. Thuis word ik al voor oud versleten, hier ben ik weer de jongste.’
‘Vroom’
Mijn neef is met z’n vrienden op vakantie naar het Gardameer. Ze sturen oma een kaartje. Daarop staat: ‘Mooie camping, goede sfeer, prachtige omgeving, Hebr. 13:24.’ (Voor de mensen die niet snappen wat dit betekend. Het is een verwijzing naar een Bijbeltekst.) Oma is geroerd en onder de indruk en haast zich naar haar Bijbel om op te zoeken wat haar kleinzoon haar wil doorgeven. Ze bladert naar Hebreeën 13:24 en leest: ‘De broeders uit Italië groeten u.’

Ik zeg: wordt vervolgd! En heb jij nou ook zulke teksten in de wc hangen? Schroom dan niet om ze te delen!

Goed, back to business. Ik kwam vandaag dit artikel tegen, en om eerlijk te zijn viel mijn mond nogal wijd open. ‘Wat bezielde deze rechter om zo’n uitspraak te doen?’ Voordat ik er nog meer woorden aan vuil ga maken zal ik het artikel eerst even aan jullie laten zien. Taakstraf voor doodrijden van mensen..
Dus: een man rijdt met zijn auto drie mensen aan die alle drie ter plekke overlijden. De man komt er eigenlijk zonder kleerscheuren van af, en dan familie van de slachtoffers blijven in verbijstering achter. En waarom? Er is niet bewezen dat deze beste man daadwerkelijk te hard heeft gereden.. Tja, wat dat betreft kan ik de rechter begrijpen…maar het voelt enorm onmenselijk. Gaat dit niet veel te makkelijk? Moet de bestuurder niet ook maar een schijntje de pijn voelen die de familie van de slachtoffers ervaren? Eén ding is wel fijn: de vader wordt verder niet vervolgd omdat hij gooide met zijn stoel. Daar kan hij het dan voorlopig weer mee doen.

Wat vind jij hier van?

Goed lieve mensen, ik ga weer verder met mijn dagelijkse bezigheden. En morgen is het al weer maandag en begint het riedeltje van studeren, werken en sociaal doen weer van vooraf aan. En ooooh wat hebben we daar een zin in. (Nee nee, je proeft geen sarcasme, echt niet. *kuch*)

Fijne week allemaal.
Liefs!

*Bron: Nederlands Dagblad

5 reasons why I smile – Tag

Vorige maand ben ik via ‘Zo simpel is dan geluk‘ genomineerd om de tag ‘5 reasons why I smile’ in te vullen. Omdat ik afgelopen paar weken geen blog heb geschreven vind ik het nu hoog tijd deze tag in te vullen. Nu moet ik zeggen dat ik het niet heel makkelijk vind om vijf specifieke zaken uit te zoeken waarvan ik vrolijk word, want ik lach nagenoeg altijd. Ja, dan denk je misschien dat dat wat overdreven is, maar dat is echt niet zo. Maar goed, na lang nadenken heb ik toch mijn keuze kunnen maken.

De spelregels zijn:

– Tag 5 andere bloggers om deze tag te doen.
– Maak de naam bekend van diegene waardoor je genomineerd bent in je artikel.
– Noem 5 redenen waarom jij lacht of blij bent.
– Kopieer deze regels en zet ze in jouw artikel.
– Kopieer de TAG afbeelding en plaats die in jouw artikel.

Nu zou ik dus eigenlijk mensen moeten taggen om ook deze tag in te vullen. Maar omdat ik niet weet wie deze tag al heeft ingevuld, en omdat ik het sowieso wel leuk vind als iedereen hem invult ga ik geen specifieke mensen taggen. Dus vind jij dit een leuke tag? Vul hem in en laat het weten in de reacties!

5 reasons why I smile

  1. Mooie mensen om me heen. Ik ben een echt ‘mensenmens’ en heb altijd mensen om me heen. Ik hou er helemaal niet van om alleen te zijn en ben daarom nagenoeg altijd wel omringd door mensen. Ik besef me heel goed dat ik enorm gezegend ben met alle mensen die ik om me heen heb. Een familie die nog compleet is, en een grote groep vrienden om me heen heb. Dat kan niet iedereen me na zeggen…smile-tag
  2. Leuke series. Ik hou er enorm van om series te kijken. Volgens mij zijn de series die ik volg niet meer op één hand te tellen. Ik heb niet echt één ‘soort’ serie waar ik van hou. Denk bijvoorbeeld aan GTST, Orange is the new Black, Orphan Black, Penoza, en ga zo nog maar even verder. Na een hele dag werken even met mijn voetjes op de bank een leuke serie..er bestaat niets fijners!
  3. (het maken van) Muziek! Jarenlang heb ik in een orkest gespeeld, saxofoon. Later besloot ik dat ik mezelf ook piano en dwarsfluit aan wilde leren. Vooral de piano was een schot in de roos. Op dit moment speel ik niet meer in een orkest, iets wat ik enorm mis. Maar gelukkig is de radio er altijd nog om heerlijk los te gaan op muziek. Bij mij staat er 24/7 muziek aan. Ik word er mee wakker en ga er mee naar bed, letterlijk. Heerlijk op op die manier tot mezelf te komen.
  4. Nieuwe kleren shoppen. En tja, dan vooral schoenen, niets leukers dan schoenen! Haha, ik heb er dan ook veel te veel en de helft trek ik nooit aan. Maar goed, het blijft leuk. Het meest leuke vind ik nog om zo goedkoop mogelijke kleding te shoppen. Of bijvoorbeeld kleding die eerst vrij prijzig is, uiteindelijk te kopen voor heel weinig. ‘Studentshoppen’ noem ik dat zelf. Heerlijk!
  5. Mijn geloof. Ja, dat zal je waarschijnlijk niet verbazen als je mijn blog goed kent. Mijn geloof is iets wat mij enorm veel zekerheid en rust geeft in het leven. Iets waar ik echt gelukkig van wordt. Vandaar dat het echt niet kan ontbreken in dit rijtje!

Vond jij deze tag leuk? Vul jij hem dan zelf ook in…?

Jezelf vergelijken

Iedereen doet het wel: jezelf vergelijken met anderen. Wie haalt er betere cijfers op school? Wie heeft mooiere kleren? Wie is er knapper? En ben je wel sportief genoeg in vergelijking met je vriend…? En je baan, verdien je wel genoeg en heb je wel genoeg aanzien…?

Het kan soms heel lastig zijn om jezelf constant te vergelijken. Het kan er zelf toe leiden dat je je heel rot voelt en een laag zelfbeeld ontwikkeld. Jezelf vergelijken is iets heel menselijks, iets wat iedereen wel eens doet. Maar waarom doen we het eigenlijk? Vaak vergelijken mensen zich zodat ze te weten komen waar ze staan ten opzichte van anderen. Ben je beter dan de rest, behoor je tot de middenmoot of bungel je ergens onderaan? Want als dat laatste zo is ‘moet je toch zeker zorgen dat je snel de ladder opklimt.’ Door te vergelijken weet je of je iets goed doet, en dat is iets wat iedereen wel wil weten van zichzelf…
Vergelijken kan je op verschillende manieren.
Jezelf vergelijken met anderen.
Ik denk dat deze vergelijking het meest herkenbaar is voor iedereen. Wanneer je nog op school zit kun je je vergijken met je klasgenootjes. Wie is het best in rekenen? Wie heeft de meeste vrienden? Wie geeft het gaafste verjaardagsfeest? Ook kan je je vergelijken met anderen op het vlak van uiterlijk of carrière. Wie krijgt er bijvoorbeeld het eerst opslag? Of we heeft de meest gezonde huid? Eén ding is duidelijk: jezelf vergelijken met anderen maakt je niet gelukkig. Er zal namelijk altijd wel iemand in jou omgeving zijn die knapper, slimmer of succesvoller is. Wanneer jij je maar blijft vergelijken en blijft streven naar dat wat zij al hebben zal je je alleen maar rotter voelen. Het vergelijken met anderen zal ook niet stoppen wanneer je jezelf niet accepteert zoals je zelf bent.
Jezelf vergelijken met hoe je vroeger was.
Vooral oudere mensen hebben hier een handje van. Hoe vaak hoor je niet de opmerking: ‘vroeger was alles beter’ of ‘de jeugd van tegenwoordig…’ Misschien heb jij vroeger wel iets bedacht wat je echt had willen doen en waar je nu achteraf van moet zeggen dat je het niet hebt bereikt. Dat kan er voor zorgen dat je je heel verdrietig voelt. Wanneer je hier in blijft steken blijf je achter lopen. Accepteren dat iets eerder niet gelukt is en verder gaan met nieuwe doelen kan helpen om het achter je te laten.
Jezelf vergelijken met je ideale droom.
Iedereen heeft voor zichzelf wel een beeld waarvan je vind dat je zo eigenlijk hoort te zijn. Een mooi figuur, mooie baan, luxe huis en prachtige kinderen. Een beeld waarin alles klopt. Helaas is dit niet realistisch. Iedereen zal namelijk tegenslag krijgen en niet alles in het leven zal lopen zoals jij eigenlijk zou willen dat het gebeurd.

Het vergelijken kan je af en toe ontzettend moe maken, tenminste dat herken ik wel eens bij mezelf. En waarom zou ik eigenlijk doorgaan met al dat vergelijken? Het maakt me niet eens gelukkig! Ik sloeg er wat boeken op na en kwam wat dingen tegen die helpen om te stoppen met vergelijken.
Stel jezelf de vraag of het belangrijk is om hetzelfde te hebben of kunnen als degene met wie je je vergelijkt.
Iedereen is anders en iedereen bezit bepaalde kwaliteiten. Wordt jij een mooier en/of beter persoon als jij datgene kan of bezit wat die ander heeft? Veel piekeren over dingen die je eigenlijk zou willen hebben breekt je alleen maar op. En zeg nou zelf: omgaan met een jaloers persoon is ook niet heel fijn…
Bedenk wat jou kwaliteiten zijn.
Het kan heel vervelend zijn wanneer jou vriendin, broer, vriend of zus overal goed in lijkt te zijn. Dan kan het gebeuren dat je het idee hebt zelf geen speciaal talent of kwaliteit te hebben. Wanneer je dat denkt kan k je gerust stellen: iedereen is wel ergens goed in! Misschien niet in ‘standaard’ dingen als tekenen, dansen of zingen maar er zijn nog zoveel meer dingen waar je goed in kunt zijn! Zo kan het bijvoorbeeld zijn dat je heel sociaal bent, goed kunt leren of op een geweldige manier om kunt gaan met kinderen. Dit zijn kwaliteiten waar je misschien niet meteen aan denkt, maar die net zo mooi en waardevol zijn als elke andere kwaliteit die jou ‘perfecte’ vriendin bezit.
Wat heb je al bereikt?
Wanneer je er even helemaal doorheen zit omdat mensen om je heen van alles bereiken is het goed om eens te bedenken wat jij al bereikt hebt. En nee, zeg niet dat je helemaal niks hebt bereikt in het leven. Iedereen heeft namelijk wel eens een belangrijke stap gezet en daarmee vooruitgang geboekt of moois bereikt.
Wat wil je zélf bereiken?
Wanneer je jezelf toch (onbewust) aan het vergelijken bent is het goed om te denken aan wat jij zelf wilt bereiken in het leven. Als je dat bedacht hebt komt de volgende vraag: kan je dat doel nog wel bereiken wanneer je jezelf laat afleiden door jezelf te bewijzen ten opzichte van andere mensen?

Iedereen maakt zijn eigen keuzes en het belangrijkste is dat je keuzes maakt om uiteindelijk je eigen doel te bereiken.

Door bezig te blijven met de vraag wat je anders had kunnen doen of hoe je beter zou kunnen zijn verander je niet en bereik je nog minder. Wanneer je jezelf accepteert zoals je bent, met je sterke en zwakkere kanten kun je verder groeien en dingen bereiken die je altijd al hebt willen bereiken.

Liefs!

Dag 22 tot 28 – 100 happy day’s

Hey allemaal,

Er is al weer een week voorbij, en dus wordt het tijd om mijn mooie momenten van de afgelopen week. Deze week bestond voor mij uit lekker een paar -halve- daagjes weg met vriendinnen, shoppen en werken. Echt even bijkomen van de afgelopen, drukke weken dus!

Dag 22 – Zondag 28 september

O neeeeee, deze dag heb ik geen foto gemaakt. Shame on me. Ik ben deze zondag naar de kerk geweest, en de rest van de dag heb ik echt he-le-maal niks uitgevoerd. Het was de eerste dag na het studentenfeest waarop ik niks hoefde te doen, en daar heb ik natuurlijk optimaal gebruik van gemaakt. Ik had geen zin om weer een foto van mijn laptop te maken terwijl ik daarop bezig was, dus ben ik nu dus foto-loos.
Om de schade toch een klein beetje te beperken, heb ik een plaatje met een mooie quote uitgezocht die ik met jullie wil delen.
bf8dcb03b82babe871f5b66ba460fb5b

Dag 23 – Maandag 29 september

IMG_20140929_150220 (1)

Vandaag moest ik ergens heen met de trein. En ik weet niet wat er aan de hand is, maar de NS krijgt het nagenoeg altijd voor elkaar om er een bende van te maken. En ow, wat was ik blij met deze trein die gewoon tien minuten van te voren op de plaats van vertrek stond! Heerlijk.

Dag 24 – Dinsdag 30 september

IMG_20140930_120232

Jaa, vandaag kon ik wederom uitslapen, en was ik te lui voor woorden. Het enige wat ik moest doen voor 17:00 was boodschappen doen. Dan denk je: waar doe je moeilijk over? Zeker als ik jullie vertel dat ik ongeveer vijf minuten hoef te fietsen om in het centrum te komen. Maar goed, de eerste paar uur van die dag was ik me aan het vervelen en alles aan het uitstellen en tja..wanneer ik me verveel…Daar komen dus dit soort foto’s van. 😉

Dag 25 – Woensdag 1 oktober

IMG_20141001_170805

Vandaag heb ik de eerste paar uur van de dag gewerkt, en ben ik daarna met een vriendin naar Utrecht gegaan om gewoon gezellig wat rond te dralen en te kletsen. En zoals gewoonlijk hebben we een starbucksje gehaald. En jaaaa zowaar heeft men mijn naam goed geschreven. Oké, dat gebeurd dus echt zelden! Mijn naam wordt geschreven op de meest bizarre manieren. Denk bijvoorbeeld aan: Janine, Janiene, Sjanien, Janien en ga zo maar door. Dat het deze keer goed geschreven was, was zeker een foto waard!

Dag 26 – Donderdag 2 oktober

IMG_20140930_143200

Vandaag heb ik geshopt met een vriendin. Toen ik thuis kwam was mijn huisgenootje er ook, en zij had van haar moeder van die prikkel chocolade. Ik weet niet of je het kent, ik kende het van vroeger nog als ‘smurfen chocolade’. Het is in principe gewone chocolade, maar er zit iets in wat blijft prikken in je keel. Het maakt ook echt een raar idee, echt geniaal. Iets om dubbel om te liggen, zeker in combinatie met ‘Geer en Goor’. Prachtig!

Dag 27 – Vrijdag 3 oktober

IMG_20141003_162715

Vandaag ben ik met deze twee vriendinnen bij een andere vriendin op bezoek gegaan. En omdat wij alledrie nieuwe kleertjes aan hadden moesten we natuurlijk even een foto maken. Niet dat je heel veel van onze kleren ziet, maar goed…die kleren moet je er maar even bij denken dan haha.

Dag 28 – Zaterdag 4 oktober

IMG_20141004_194910

Vandaag ben ik na het werk naar mijn ouders gegaan. Zij zijn vandaag (zondag) al weer 26 jaar getrouwd! Daarom zijn we gisteren met z’n allen uit eten gegaan. We zijn bij een pizzeria gaan eten, waar de meesten van ons niet eens een pizza besteld hebben. Maar er moet gezegd worden: we hebben heerlijk gegeten!

Ik hoop dat jullie het leuk vonden om weer mee te kijken.
Liefs!

Gedicht – voetstappen in het zand

Ik droomde eens en zie
ik liep aan ’t strand bij lage tij.
Ik was daar niet alleen,
want ook de Heer liep aan mijn zij.

We liepen samen het leven door,
en lieten in het zand,
een spoor van stappen; twee aan twee,
de Heer liep aan mijn hand.

Ik stopte en keek achter mij,
en zag mijn levensloop,
in tijden van geluk en vreugde,
van diepe smart en hoop.

Maar als ik het spoor goed bekeek,
zag ik langs heel de baan,
daar waar het juist het moeilijkst was,
maar één paar stappen staan.

Ik zei toen “Heer waarom dan toch?
Juist toen ik U nodig had,
juist toen ik zelf geen uitkomst zag,
op het zwaarste deel van mijn pad..”

De Heer keek toen vol liefde mij aan,
en antwoordde op mijn vragen;
“Mijn lieve kind, toen het moeilijk was,
toen heb ik jou gedragen…”

– Mary Stevenson

Quote 3

140603-Bureaucratie-480x678

 

Jaaaa, het is weer tijd voor een quote. En omdat ik een die-hard fan ben van Loesje besloot ik daar een quote van te gebruiken voor deze blog. En daarbij heb ik expres voor dit onderwerp gekozen.
Bureaucratie, wat houdt dat eigenlijk in? Nou, ik kwam op woordenboek.nl een geweldig rake beschrijving tegen. Daar stond namelijk: ‘sfeer van traagheid en starheid door te veel ingewikkelde regels en een te grote macht van ambtenaren.’ Een niet geheel objectieve uitleg van het woord bureaucratie, maar wel precies hoe ik het ervaar. Vooral die regeltjes doen het h’m denk ik, en doe daar dan een beetje vrijheid van meningsuiting bij en het wordt één groot feest! Neem als voorbeeld eens het programma ‘Utopia’ van sbs6, waarin de ‘ideale samenleving’ wordt geprobeerd te vormen. Het enige wat je ziet in dat programma is discussie over wat er wel of niet gebeuren moet, of er dingen anders moeten en zo ja hoe dat dan moet gebeuren. Een ideale samenleving of een kopie van de huidige samenleving? Tegenwoordig is er ook een nieuw programma van Jeroen Pauw genaamd Typisch Nederlands. Dit is een programma waarin allerlei verschillende mensen met elkaar in één huis samen leven. Wat daaruit voortkomt? Je raadt het al: discussie.

Ik ben wel iemand die houdt van discussies, en daarom ook kan genieten van dit soort programma’s. Maar ik denk wel dat er zoveel eindeloze discussies zijn juist door alle regels die elkaar soms zo tegenspreken. Denk aan verschillende uitlatingen van Geert Wildes. Uitlatingen die we discriminerend kunnen noemen (en dus tegen de regels) maar doordat er ook een regeltje is dat hem vrijheid geeft zijn mening te geven gaat hij officieel gezien niet tegen de regels. Mensen ervaren dat wel zo, en dus volgen er eindeloze discussies..

Zou ik de bureaucratie willen afschaffen dan? Nee, dat niet. Want wat zou je er voor terug krijgen? Een samenleving waarin we als individu niks meer mogen inbrengen? Tja, dat zou als voordeel hebben dat we niet meer van die eindeloze discussies hebben. (Neem de zwarte pieten kwestie.) Maar misschien zijn die discussies af en toe zo gek nog niet. Want wanneer je discussieert wordt je wel verplicht om na te denken hoe je tegen dingen aankijkt en hoe jij in het leven staat. Een heel positief punt dus! Uiteindelijk draait het ook niet om de discussies zelf denk ik, maar om de manier waarop we die discussies voeren. En bovenal: de manier waarop we met degene om gaan die anders in het leven staat dan wij, en waar we dus mogelijk een meningsverschil mee zouden kunnen hebben. Want wanneer je de verschillen tussen elkaar respecteert en omarmt kunnen we zeker verder komen, juist met bureaucratie. En dan kunnen die programma’s als Typisch Nederlands misschien juist een inspiratie voor ons zijn…

Dag 15 tot 21 – 100 happy day’s

Heyy allemaal,

Iets later dan normaal, maar hier zijn ze dan toch: de foto’s van afgelopen week met mijn mooie, gelukkige en o zo geweldige momenten. Natuurlijk waren er veel meer maar niet altijd ben ik zo slim om ook een foto te maken voor de blog. Helaas, want dat zou natuurlijk wel zo leuk zijn voor jullie. Misschien dat ik na tachtig dagen de smaak wat meer te pakken krijg en van alles een foto maak, maar agh…dat zien we dan wel weer. 

Deze week stond eigenlijk vooral in het teken van veel werken en het studentenfeest. Toch heb ik wel wat variatie in mijn foto’s weten te krijgen, anders werd het wel een beetje boel te eentonig. 😉

Dag 15 – Zondag 21 september

IMG_20140926_213459  

Deze dag deed ik niet heel veel eigenlijk. Of tenminste, ja ik moest wel verschillende dingen regelen voor het feest, maar dat was het. Ik heb heerlijk uitgeslapen en wat wasjes gedraaid. ’s Avonds was ik heerlijk alleen thuis en heb ik The Voice terug gekeken van die vrijdag ervoor. Heerlijk, gewoon even helemaal niks..

Dag 16 – Maandag 22 september

IMG_20140922_174808

Vandaag had ik afgesproken met een vriendin in Utrecht, om samen naar de film te gaan. Ik was iets eerder op de plaats van bestemming: de la place. Ik heb altijd een vast plekje waar ik normaal gesproken uitzicht heb op allerlei mannetjes die druk aan het bakken zijn. Helaas was het daar nu al te laat voor, en was alles leeg zoals je ziet. We hadden van te voren nog niet gekeken welke films er draaiden en kwamen er achter dat er eigenlijk niet zulke hele leuke films draaiden. Uiteindelijk zijn we beland bij ‘let’s be cops’ wat uiteindelijk echt een leuke film was. Gewoon zo één waarbij je niet hoeft na te denken, en alleen maar hoeft te lachen. Heerlijk! Helaas waren de selfies die we gemaakt hebben in de bioscoop zelf veel te donker en kan ik ze dus niet delen met jullie…

Dag 17 – Dinsdag 23 september

IMG_20140923_091421

Tja, of dit nu echt een ‘happy’ moment was kan je je afvragen. ’s Morgens vroeg voor de deur van de winkel, wachtend op mijn collega keek ik naar beneden en zag daar: mijn veel te grote, wijd zittende etos kleding. Mwah, daar word ik niet heel gelukkig van haha. Maar gelukkig vlogen de ruim 8 uur werken voorbij en kon ik ’s avonds genieten van een avondje muziek om vervolgens vroegtijdig mijn bed in te belanden.

Dag 18 – Woensdag 24 september

Screenshot_2014-09-24-13-34-07

Ja ja, ik weet het. Deze foto is ‘gewoon’ een screenshot van snapchat. Maar het was wel een ‘happy’ moment, en dus bruikbaar voor deze blog! We hadden als portfoliogroepje een ‘vergadering’. Twee van ons hadden deze gave taart gebakken. Op een eerdere foto zag hij er nog heel mooi en netjes uit, maar ze moesten hem meenemen op de fiets waardoor hij wat uit elkaar viel. Maar goed, dat mocht de pret niet drukken. Hij was heerlijk…Maar ja, dat is chocolade natuurlijk altijd.

Dag 19 – Donderdag 25 september

IMG_20140925_225843

De grote dag! Het moment van de waarheid. De dag van het studentenfeest. Zoals ik al in mijn ‘van alles en nog wat’ blog schreef, begon ik ’s morgens vroeg, om tot diep in de nacht door te gaan. Deze foto maakte ik even snel tussendoor, vanaf de tweede verdieping van school. Het geeft wellicht een kleine impressie van het feest. Meer dan 1000 mensen die helemaal uit hun plaat gaan. Super gaaf! En oooow wat was ik blij toen ik mijn bed rook!

Dag 20 – Vrijdag 26 september

IMG_20140923_225349

Vandaag stond in het teken van slapen, of beter gezegd: moe zijn. Ik kon namelijk niet meer zo goed slapen en besloot na 4 uurtjes constant wakker worden en lichtjes slapen dat het wel genoeg geweest was. De rest van de dag was ik natuurlijk geen cent waard, en tot mijn grote vreugde moest ik ’s avonds ook werken. Maar goed, ik heb het overleeft! Deze foto maakte ik die avond vanuit mijn bedje, met de wekker weer op 07:45 omdat ik de volgende dag weer moest werken. Feestjeee!

Dag 21 – Zaterdag 27 september

IMG_20140924_193546

Dit lieve kaartje kreeg ik een paar dagen eerder door de brievenbus, maar ik had hem nog helemaal niet gezien. Een lief kaartje van mijn moeder met ontzettend fijne woorden. Zo lief, zo fijn! Zeker een mooie afsluiter van deze week.

Tot volgende week!
Liefs.

Van alles en nog wat #2

Lieve lezers,

Veel te lang heb ik niet geschreven. Deze week was nogal een drukke week, en met druk bedoel ik dan ook echt onmenselijk druk. Maandag en dinsdag moest ik werken, woensdag en donderdag de hele dag bezig voor het studentenfeest wat donderdagavond/nacht was. En vrijdag en zaterdag weer werken. Dus, mijn leven was hectisch en druk, en tegelijk ook super gaaf.

Het feest ging super goed! Ik was al die tijd al verantwoordelijk voor het contact met de bands en presentator. Alle drukte rondom mailwisselingen steeg de laatste dagen tot een hoogtepunt natuurlijk, want op het laatst moesten er nog zoveel dingen geregeld worden…
De opdracht die we een aantal jaar geleden kregen van de ‘hoge pieten’ was om een aanbiddingsavond en een feest te organiseren voor de studenten. Wij dachten dat geen enkele student naar de aanbiddingsavond zou komen en besloten dus één avond te maken die we rustig begonnen en met een knallend feest onder begeleiding van een DJ zouden beëindigen. Daar tussenin hadden we bands geboekt die mee zouden gaan in de opbouw van rustig, naar feest. Eén band kwam speciaal voor het feest overgevlogen vanuit Noorwegen (hoe gaaf?!) en hen moest ik dus om half 9 ’s morgens al inchecken in het hotel. Vervolgens bestond de dag uit allerlei dingen zoals ballonnen blazen, muntjes uitdrukken, helpen met het opbouwen van het podium en dergelijke, bands ontvangen en begeleiden…Tja, en toen gingen om 20:00 de deuren open en stond er niemand. Jaaa dan schijt je toch echt wel even 180 kleuren hoor. En natuurlijk weet je dat het goed komt, want welke student staat er bij het begin van het feest al voor de deur? De eerste moet ik nog tegenkomen…Langzaam stroomden de studenten dan ook binnen, en rond 10 uur stond er een mega rij voor de deur. Super gaaf, en het feest kon beginnen! En om even te illustreren hoe het er aan toe ging: de directeur ging al crowd surfend (schrijf je dat zo?) de zaal door. Hoe cool is dat?! Om twee uur was het feestje over, en begon het grote opruimen, waar we 03:45 mee klaar waren. Om 04:30 rook ik dan toch eindelijk mijn kussen…Conclusie: een geslaagd feest.

Sinterklaas en Zwarte Piet. Ja sorry, het houdt me bezig. Of tenminste het feest zelf houdt me niet bezig, maar wel al het gedoe er om heen, dat houdt me bezig. Ik bedoel: ja, misschien is zwarte piet afgeleid van de slaven van vroeger. Maar de kinderen die op dit moment genieten van deze bruin geschminkte mensen leggen die hele associatie niet. Het is een Nederlandse traditie, die niets meer te maken heeft met vroeger. Dus waarom zou je al die kinderen in de war brengen door ineens geen zwarte piet, maar gewoon ‘piet’ mee te laten komen op de pakjesboot nummer 12 (of 13?)? Ik vind het zonde, echt waar. Maar goed: na een jaar lang discussie ben ik er wel klaar mee hoor, al die zeurende mensen. Neem een besluit en kom er nooit meer op terug. Zonde van je tijd, en bovenal zonde van het feest!
Dat de kruidnoten, pepernoten en taaitaai popjes nu al weer een maand in de winkel liggen vind ik dan ook wel weer een beetje overdreven. Die beste man komt in november aan, het ‘echte’ feest is 5 december, en daarom leg je begin september al die zooi al in de winkel? Echt, waar de logica? Eigenlijk zouden er dan nu ook al de kerststollen en oliebollen de winkel in moeten toch? Dat zou dan wel weer zo eerlijk zijn. Maar ja..mensen kopen het, en het is natuurlijk stiekem ook wel lekker en daarbij levert het redelijk wat geld op -denk ik-, dus leggen we het drie maanden van te voren in de winkel. Mega logisch!

Ah, eigenlijk moest ik vandaag mijn 100 happy day foto’s van afgelopen week showen natuurlijk. Maar ik ben vandaag zo mega lui (alle schade van afgelopen dagen even inhalen) dat ik dat een andere keer ga doen. Komende week heb ik niet zoveel werk dus heb ik daar dan alle tijd voor!

Where there is desire
There is gonna be a flame
Where there is a flame
Someone’s bound to get burned
But just because it burns
Doesn’t mean you’re gonna die

You gotta get up and try, try, try
You gotta get up and try, try, try
You gotta get up and try, try, try

– Pink

Momenteel ben ik even fan van dit nummer, omdat er echt zo’n enorme kern van waarheid in zit. Zeker de laatste twee zinnen van het couplet, en het refrein. Het voelt heel vaak alsof het nooit meer goed gaat komen wanneer je pijn hebt, of wanneer er iets mis gaat. Maar juist die dingen maken je uiteindelijk sterker, zolang je maar opstaat en door gaat. Dat wilde ik jullie dan toch nog even meegeven. 🙂

Liefs, en een fijne week allemaal.

 

 

De helft van Nederland gaat vreemd

Ik hoop dat je naar aanleiding van mijn titel denkt: ‘Wow, bizar! Zoveel? Nee dat kan toch niet? Zijn er echt zoveel mensen die vreemd gaan?’ Dat was in ieder geval wel mijn reactie. Deze wetenschap maakt het beginnen aan een relatie niet echt makkelijk..toch?

In dit artikel van Psychologie Magazine werden de uitkomsten van een onderzoek naar vreemdgaan beschreven. Het blijkt dat mannen vaker ontrouw zijn dan vrouwen. (Agh, wij vrouwen wisten dat al lang natuurlijk..!) Eenderde van de mannen met een relatie hangen rond op datingssites. Toch was dat niet wat mij het meest verbaasde. Het zitten op datingssites..tja, ik weet niet of dat perse zo’n groot drama is. Contact via internet zou ik niet fijn vinden, maar het zou voor mij geen reden zijn om echt kwaad te worden denk ik.
Wat mij het meest verbaasde of eigenlijk, waar ik het meest van schok was het feit dat mensen het vaakst een affaire hebben met iemand die ze al kennen uit het dagelijks leven. In principe ook logisch natuurlijk, want waar moet je anders je liefje vandaan halen? Maar dit betekend dus dat het overal kan gebeuren, en dat hoogstwaarschijnlijk de echte partner van diegene degene ook kent met wie jij vreemd zou gaan. En juist dat vind ik echt enorm bizar.

Tja, wat ik me afvraag na dit soort feiten te hebben gelezen: kennen wij nog echt liefde?
Vroeger ging men zelden vreemd, want dat hoorde gewoon niet. Men overwon spanningen in een relatie, omdat je nu eenmaal bij elkaar blijft wanneer je getrouwd bent. Nu lijken we te leven met het motto: ‘pak wat je te pakken kan.’ Blijkt je partner niet meer te zijn wie je dacht dat hij of zij was, dan ga je toch gewoon op zoek naar een ander..?! Iemand die kan opvullen wat je partner je niet kan bieden…Om nog maar niet te spreken over wat er gebeurd wanneer één van de twee ernstig ziek wordt. Wanneer je trouwt beloof je elkaar trouw in goede en slechte tijden. Maar, gebeurt dit in de praktijk nog wel echt? Of gaan we op dat soort momenten liever op zoek naar een ander, of vluchten we in dingen als ons werk..

Kijk, wat jij als volwassene met je leven doet is uiteindelijk helemaal aan jezelf natuurlijk. Maar dat is het hem juist: alle kinderen krijgen mee hoe wij ons als volwassenen gedragen. Wat voor boodschap geven wij af als we niet meer trouw zijn aan elkaar? Op wat voor manier gaan zij dan kijken naar relaties, en liefde…? En dan hebben we het nog niet eens over de eventuele gevolgen van vreemdgaan zoals echtscheiding. Zulke dingen veranderen de levens van kinderen voor goed…en daarmee uiteindelijk ook de maatschappij. Zo meteen worden deze kinderen, die ontrouw normaal gaan vinden, groot en zullen zij overnemen wat wij op dit moment aan hen voordoen. En dan borrelt bij mij al meteen de volgende vraag op: wat gaan zij aan hun kinderen voordoen? Hoe zullen hun levens eruit zien? Zullen we over honderd jaar dan nog wel het huwelijk kennen..? Is dat waar we heen gaan..?

Wat denk jij wanneer je deze cijfers ziet?